Rekin i wieloryb

Rekin i wieloryb Rekin to typowy drapieżca. Rekiny uważane są za najgroźniejsze zwierzęta, ponieważ czasami polują nawet na ludzi. Rekiny zamieszkują wody słone, czyli najczęściej morza. Jeśli nie jest głęboko można go wypatrzyć wcześniej, ponieważ posiada długa płetwę. Szczególnie groźne jest przebywanie w wodzie z okaleczeniem, ponieważ zwierzęta te natychmiast to wyczuwają. Zdążały się przypadki ze rekiny z głodu atakowały ludzi. Oprócz utarty kończyn może zakończyć się to śmiercią, co najważniejsze najczęściej połykają całą zdobycz i w trakcie ich badania można odkryć rożne zwierzęta czy części ciała, które nie zostały skonsumowane.. Występuje wiele gatunków tych drapieżców od rekina młota po rekina ciemnego. Co roku dobywają się badania mające na celu prześledzenie życia tych zwierząt i częstotliwości rozmnażania się, ponieważ zbyt duża ilość mogłaby być niebezpieczna? Rekiny najczęściej polują same, ale gdy poczują krew szybko się gromadzą. Kiedyś wyławiano ej dla mięsa obecnie jednak jest to zabronione, ponieważ są pod ochrona. Wieloryb to największy ze zwierząt morskich, wieloryby to zwierzęta żyjące w stadach, ponieważ wtedy najbardziej mogą się bronić przed drapieżnikami. Najczęściej nie są atakowane, ponieważ są tak ogromne z mogłyby zabić przeciwnika. Są jednak wyjątki od reguły, czyli gdy wieloryb jest stary lub kontuzjowany natychmiast zjawiają się rekiny i po woli go jedzą. Wieloryby polują w stadach, ale nie tylko, ponieważ w ten sposób chronią młode. Porozumiewają się pod wodą za pomocą specjalnego dźwięku. Wieloryby mogą pływać nawet na wpół wynurzone, ponieważ w swej budowie maja otwór, przez który wydychają powietrze jest to bardzo potrzebne do egzystowania. Wieloryby nie polują tak jak drapieżcy raczej wsiąkają wszystko to, co znajduje się w wodzie później trafia to do przełyku lub jest wyrzucone wraz z fontanna powietrza.Wieloryby to typowe ryby migrujące, ponieważ muszą posiadać dużo jedzenia ciągle się przemieszczają. Waga jednego wieloryba może sięgać nawet kilu ton, ponieważ są olbrzymie. Kiedyś były poławiane, ale teraz są pod ochrona ze względu na ich liczbę.

Pielęgnacja żółwia

Pielęgnacja żółwia Podobnie, jak kot, pies czy królik, również żółw wymaga pielęgnacji. Szczególną uwagę należy zwracać na to, aby zwierzę nie potłukło się, gdyż rzadko kiedy żółwie upadki przeżywają. Spacerując z żółwiem po trawniku czy wśród krzewów należy zwracać uwagę na kleszcze, które są na trawnikach, jak i na liściach drzew. Żółwie są niestety często przez kleszcze atakowane. Kleszcze wbijają się w fałdy ich skóry. Pamiętajmy, że jeśli nasz żółw przyniesie kleszcza nie należy go wyrywać, ale posmarować jego skórę grubą warstwą wazeliny, a po jakimś czasie same odpadną. Raz na dwa tygodnie zimą, a znacznie częściej latem żółwia należy wykąpać w letniej wodzie. W ten sposób zmywamy z jego ciała kurz, a jednocześnie nawilżamy zarówno skórę, jak i pancerz. Jeśli chcemy, aby nasz żółw troszkę popływał, to należy przygotować mu kąpiel w odpowiednim naczyniu, które ma płaski brzeg, aby żółw gdy będzie zmęczony mógł wyjść i odpocząć. Pamiętajmy, że żółw pływa dobrze, ale dla żółwia lądowego woda nie jest niestety naturalnym środowiskiem. Jeśli mamy dobraną parę hodowlaną żółwi greckich, to niewykluczone, że w naszej hodowli pojawią się kiedyś młode żółwie, choć zdarza się to niezwykle rzadko, jest to możliwe. Okres godowy u żółwi rozpoczyna się latem. Wówczas samiec zaczyna szukać towarzystwa samicy, chodzi za nią przez cały czas i stara się jej nie odstępować nawet na krok. Okres zalotów trwa czasem nawet kilka dni, nim dojdzie do zapłodnienia. Wkrótce po zapłodnieniu samica zaczyna wygrzebywać w piasku płytki dołek, gdzie następnie złoży w nim jaja i przykryje je, całkowicie wyrównując podłoże. Ponieważ w warunkach terrarium zarodki na pewno zamrą, trzeba jaja bardzo ostrożnie wyjąc i przełożyć do odpowiednio dużej doniczki wypełnionej torfem. Następnie przykrywamy doniczkę szklaną płytką, co pomoże w utrzymaniu wilgotności. Okres dojrzewania jaj trwa około 3 miesięcy. W tym czasie należy dbać o stała wilgotność torfu oraz temperaturę powyżej 20 stopni Celsjusza. Być może po trzech miesiącach doczekamy się młodych, to dopiero będzie dla nas niespodzianka.

Jamnik

Jamnik Kraj pochodzenia jamników to Niemcy. Nie każdy wie, iż mimo bardzo niepozornej budowy ciała, jest to pies myśliwski. Jamnik występuje (pod względem wielkości) w trzech odmianach: króliczej, miniaturowej oraz standardowej. Najczęstszą odmianą jest oczywiście standardowa. Jamniki dzielą się także na 3 grupy ze względu na charakter sierści: krótkowłose, długowłose i szrostkowłose. Jamniki to bardzo ruchliwe psy, uwielbiające gonitwę za innymi małymi zwierzętami (w szczególności za ptakami). Są stosunkowo trudne w tresurze ze względu na swoją upartość i nieustępliwość. Znane są jednak ze swego ogromnego przywiązania do właściciela. Są zazwyczaj nieufne w stosunku do obcych osób.

Pies

Pies Pies – człowiek szybko zdał sobie sprawę z potencjalnych możliwości tego zwierzęcia. Faktem jest, że oba gatunki połączył związek o trwałym i istotnym znaczeniu dla kultury ludzkiej. W ciągu wieków pies był dla człowieka pomocnikiem w pracy, stróżem, a także stał się przyjacielem. Zaobserwowano, że obcowanie z psem ma pozytywny wpływ psychoterapeutyczny na ludzi. Spacerowanie obniża ciśnienie krwi, uspokaja i pomaga utrzymać sprawność fizyczną. Niektóre rasy są obecnie szkolone na przewodników osób niewidomych, a także do terapii z dziećmi z upośledzeniem psycho-motorycznym. Pies wymaga też od człowieka zaangażowania i czasu niezbędnego przy jego pielęgnacji i karmieniu. Za to odwdzięcza się człowiekowi bezwarunkową miłością i przywiązaniem. Trzeba jednak powiedzieć, że psy bywają też agresywne w wyniku nieodpowiedniego szkolenia, lub są to rasy niebezpieczne, specjalnie wyhodowane do walki. Mogą też przenosić różne choroby co bywa bardzo kłopotliwe i czasem bywają znacznie bardziej absorbujące niż np. kot, ptak, rybki czy chomik. Jednakże tylko z psem przez setki tysięcy lat człowiek nawiązał prawdziwie przyjacielską więź. Z biegiem czasu powstało wiele gatunków psów, a wśród nich dodatkowo wiele wariacji. Na przykład, wysokość psa mierzona od ziemi do grzbietu wynosi od kilku cali (tak jak u Chihuahua) do prawie trzech stóp (tak jak u Wilczarza Irlandzkiego). Kolory sierści psów również są zróżnicowane- poczynając od różnych odcieni szarości, poprzez brązy jaśniejsze (kolor nazywany ,,opalonym”) i ciemniejsze (,,czekolada”), kończąc na wariacjach związanych z układem tych kolorów. Sierść psa może być bardzo krótka, ale może też mieć kilkanaście centymetrów. Może ona przypominać grube, szorstkie włosy, wełnę; może być prosta lub kręcona.Udomowiony przez człowieka potomek wilka.